1. සෑදීමේ කලාව: සාමාන්ය කැවුමට එහා ගිය පියවරක්
දිය කැවුම් සාදන්නේ සාමාන්ය කොණ්ඩ කැවුම් සාදන ක්රමයටම වුවත්, එහි සැබෑ "වැඩකිඩ" පටන් ගන්නේ කැවුම තෙලෙන් බෑ පසුවයි.
පැණි පදම: මෙහිදී භාවිත කරන්නේ රත් කළ කිතුල් පැණි ය. පැණි මුට්ටියක් ලිප තබා එය නූල් ඇදෙන පදමට එනතෙක් මඳ ගින්නේ රත් කරයි.
පැණි ස්නානය: තෙලෙන් බාගත් උණු උණු කැවුම්, ඒ සැණින්ම සකස් කරගත් උණු පැණි මුට්ටියට දමනු ලැබේ. මෙහිදී කැවුම මතුපිට ඇති සිදුරු තුළින් පැණි ඇතුළටම කාන්දු වී කැවුම ඇතුළත "පැණි ගුලියක්" බවට පත් වෙයි.
2. මුවෙහි දියවන මෘදු බව
සාමාන්ය කොණ්ඩ කැවුමක් දින කිහිපයක් යන විට මතුපිටින් තරමක් තද ගතියක් ගත්තත්, දිය කැවුම් දින ගණනාවක් යනතුරුත් පවතින්නේ ඉතා මෘදු ස්වභාවයකිනි. පැණිවල පෙඟී ඇති බැවින් එහි "දිය" ගතියක් පවතින නිසා මෙයට දිය කැවුම් යන නම ලැබී ඇත.
3. දුම් මැස්සේ ආරක්ෂා වූ රසය
අතීත ගැමියන් දිය කැවුම් දැමූ මැටි මුට්ටිය රෙදි කඩකින් කට බැඳ දුම් මැස්සේ තැබීමට පුරුදුව සිටියහ.
කල් තබා ගැනීම: පැණි ස්වභාවික පරිරක්ෂකයක් (Preservative) ලෙස ක්රියා කරන නිසා මාසයක් පමණ යනතුරුත් මෙහි රසය නොවෙනස්ව පවතී.
රසය පදම් වීම: දින කිහිපයක් පැණියෙන් පෙඟෙන්නට හැර ආහාරයට ගන්නා විට, කැවුමේ ඇති තෙල් ගතිය ඉවත් වී පැණි රසය හා පිටි රසය මැනවින් මුසු වී තිබේ.
4. සුවිශේෂී සංග්රහයක් ලෙස
පැරණි ජන සමාජයේ දිය කැවුම් සෑම නිවසකම සාමාන්යයෙන් සාදන්නේ නැත.
නෑගම් යන විට රැගෙන යන විශේෂ කැවිලි වට්ටියට.
අලුත බැඳපු මනාලයෙකුට හෝ ගෞරවණීය අමුත්තෙකුට සංග්රහ කිරීමට.
පන්සලේ දානමය කටයුතුවලදී විශේෂ කැවිල්ලක් ලෙස.
පැරණි ගැමි කියමනක්: > "කොණ්ඩය බලලා කැවුම ගත්තත්, පැණිය බලලා දිය කැවුම කන්න" මින් අදහස් කළේ දිය කැවුමක නියම රසය තීරණය වන්නේ භාවිත කරන පැණි වර්ගයේ පිරිසිදු බව සහ පදම මත බවයි.
අද කාලයේ සීනි අධික ආහාර ගැන අප බිය වුවත්, පාරම්පරික කිතුල් පැණියෙන් සෑදූ දිය කැවුමක් යනු එකල ගැමියන්ට ක්ෂණික ශක්තිය ලබා දුන් පෝෂණීය ආහාරයකි. එදා ගැමි කුස්සියෙන් හමා ආ ඒ පැණි සුවඳ අදටත් අපේ මතකයන් අලුත් කරයි
